Ik stel me kandidaat voor de gemeenteraad van Rijssen-Holten omdat ik geloof dat onze gemeente sterker kan én eerlijker kan. We zijn trots op ons karakter en onze saamhorigheid. Die moeten we koesteren. Maar stilstand is geen optie.

Ik breng een frisse blik, maar breng ervaring mee uit werk en samenleving. Ik weet hoe besluiten uitpakken in de praktijk. Daarom kies ik voor een sterk lokaal geluid: vrijheid, gelijkheid kansen en rechten voor iedereen, en empathie door de ander als jouw gelijke te zien.

Betaalbare woningen voor starters. Veilige buurten waar iedereen zich thuis voelt. Investeren in duurzaamheid zonder inwoners op kosten te jagen. En een gemeentebestuur dat transparant is en luistert.

Voor mij gaat politiek niet om ideologie alleen, maar om verantwoordelijkheid nemen. Voor nu én voor de volgende generatie. Ik wil bouwen aan een Rijssen-Holten dat vooruit kijkt, zonder te vergeten waar het vandaan komt.

Terugblik

Zondagsopenstelling

Afgelopen periode ben ik mijn raadslidmaatschap begonnen met het maken van een wetswijziging waarin ondernemers in Holten de vrijheid krijgen om zelf te bepalen of ze wel of niet open willen op zondag.  Het was een bijzonder traject naar de uiteindelijke invoering, waarin ik veel geleerd heb over hoe sommige collega’s het politieke spel spelen. Het resultaat mag er zijn, een lang gekoesterde wens van de Holtense samenleving is in vervulling gegaan. Het is wel zaak dat de partijen die voor deze vrijheid zijn weer voldoende stemmen krijgen, anders kan het zo weer afgelopen zijn met deze vrijheid.

AZC

Met de onmenselijke beelden van mensen die buiten sliepen in ter Apel vers op het netvlies zijn we als raad over onze schaduw gestapt en hebben de wethouder de ruimte gegeven een AZC toe te staan in onze gemeente. Dit is een onderwerp waar veel polariserende politiek op gevoerd wordt. Ik ben er trots op dan we ondanks dat we hier ons stevig op hebben kunnen profileren en het anti-AZC gedeelte van onze achterban goed hadden kunnen bedienen we niet uit angst maar uit liefde hebben gehandeld.

Groen, mobiliteit en erfgoed

Grondgebied, het domein waar mijn focus de afgelopen periode lag heeft een paar flinke visiestukken behandeld. Groen en mobiliteit hebben een flinke stap voorwaarts gemaakt, hoewel ik meer de focus op voldoende bomen mis en het belang van vrijliggende fietspaden en voorrang voor fietsers niet goed genoeg is behartigd. Het nieuwe erfgoed beleid daarentegen, leidt niet tot werkelijke bescherming van stadsgezichten of panden. Als na-oorlogse gebouwen zijn alleen de twee kerkgebouwen van de Gereformeerde gemeente beschermd en geen enkel stadsgezicht.

Komende jaren

Onze jongeren staan onder druk door sociale controle en het gevoel dat je er niet altijd mag zijn zoals je bent. Dit leidt tot sombere gevoelens, zich afgewezen voelen en toename van suïcide. De oplossing zit niet in borden en hekken, maar in een goed onderzoek naar de oorzaak van de problemen en de aanpak daarvan.

Projectontwikkelaars zwemmen in het geld en onze huizen worden onbetaalbaar. Niet alleen meer bouwen, maar betaalbaar bouwen door als gemeente zelf grond te hebben en zelf te laten bouwen.

Of windmolens gaan er komen, daar hebben wij niets meer over te zeggen, maar we kunnen wel zelf eigenaar worden en daarmee bepalen wanneer ze uit moeten en zorgen dat het geld weer richting de gemeenschap gaat ipv in diepe zakken verdwijnt.

In veel wijken zie je sprieterige boompjes, dit komt omdat ze nauwelijk aarde hebben om in te groeien.  Je voelt je beter als je een oase in rijdt dan een betonbak, tijd om dat te fixen.